Siostry szarytki - Parafia św. Wojciecha w Kołobrzegu

Parafia Rzymskokatolicka
pw. św. Wojciecha w Kołobrzegu
Przejdź do treści
Zgromadzenie założone w XVII wieku przez św. Wincentego a Paulo i św. Ludwikę de Marilac znane jest w Kościele pod nazwą Zgromadzenie Sióstr Miłosierdzia św. Wincentego a Paulo (szarytki – z franc. charite znaczy miłosierdzie). Jego początki były proste i nieoczekiwane: Kto by pomyslał, że powstaną Siostry Miłosierdzia?… Ja o tym nie myślałem… Bóg myślał za was. - św. Wincenty -
Święty Wincenty a Paulo (1581-1660) otwarty na natchnienia Ducha Świętego odkrył nędzę materialną i duchową swoich czasów i poświęcił swoje życie służbie i ewangelizacji ubogich. W tym też czasie zgłosiła się Małgorzata Naseau prosta , wiejska dziewczyna prosząc, by mogła pomagać ubogim. Przeniknięta miłością prawdziwie ewangeliczną, zajęła się najbardziej opuszczonymi. Jej przykład był pociągający…. tak więc niedostrzegalnie, w sposób, w jaki dokonują się sprawy Boże, zrodziło się Zgromadzenie Sióstr Miłosierdzia.
Ludwika de Marillac. Od roku 1630, ksiądz Wincenty zaczął powierzać Ludwice de Marillac (1591-1660) pierwsze siostry. Dnia 29 listopada 1633 r. zgromadziły się one wokół Ludwiki de Marillac – był to początek Zgromadzenia. Początkowo siostry zajmowały się chorymi w ich domach, potem również w szpitalach, dziećmi porzuconymi, galernikami, rannymi żołnierzami, uchodźcami, starcami, więźniami i wszelkiego rodzaju osobami potrzebującymi pomocy. Jeszcze za życia Założycieli Siostry Miłosierdzia zostały posłane do Polski i innych krajów. W czasie Rewolucji Francuskiej zabroniono siostrom oficjalnej działalności a wiele z nich poniosło męczeńską śmierć. Sześć sióstr zostało beatyfikowanych. Dopiero w okresie napoleońskim Zgromadzenie mogło oficjalnie powrócić do swej działalności.
27 listopada 1830 r. Matka Boża objawiła się nowicjuszce szarytek s. Katarzynie Laboure powierzając jej misje wybicia Cudownego Medalika. z Jej wizerunkiem i napisem: „O Maryjo bez grzechu poczęta módl się za nami, którzy się do Ciebie uciekamy”. Wspolnocie Zgromadzenie pan Bóg powierzył jeszcze inne dary – znaki swojej troski i miłości.są nimi: Szkaplerz Męki Pańskiej i Szkaplerz Niepokalanego Serca Najświętszej Maryi Panny.
Szkaplerz Męki Pańskiej został objawiony przez Pana Jezusa Siostrze Miłosierdzia Apolonii Andriveau w 1846 r., i zatwierdzony przez Piusa IX w 1847 r. zaś Szkaplerz Niepokalanego Serca Najświętszej Maryi Panny został przekazany Siostrze Miłosierdzia Justynie Bisqueyburu i zatwierdzony przez tego samego papieża w 1863 r. Aktualnie siostry nadal realizują swój charyzmat poprzez służbę Chrystusowi w ubogich i chorych.

Historia zgromadzenia w Polsce
W 1652 r., Założyciele przekonani, że Miłość Chrystusa, która powinna naglić Zgromadzenie nie ma granic, wysłali pierwszą grupę sióstr do Polski. Siostry zamieszkały najpierw w Łowiczu na dworze królowej Marii Ludwiki Gonzagi, potem w Warszawie w pobliżu Księży Misjonarzy na terenie Parafii św. Krzyża. Siostry opiekowały się chorymi, zajmowały się wychowaniem dzieci i sierot, w czasie wojny ze Szwedami w 1655 opiekowały się rannymi żołnierzami.
W 1659 r. założono pierwszy dom sióstr w Warszawie przy ul. Tamka 35. Mieścił się tam szpital dla sierot, Siostry opiekowały się chorymi nie mającymi możliwości opieki w płatnych szpitalach, miały aptekę i ambulatorium. W 1712 r. utworzono Polską Prowincję Sióstr Miłosierdzia z Domem Centralnym w Warszawie.
Założyciele zgromadzenia
Czas rozbiorów Polski przyniósł utrudnienia w zarządzaniu Prowincją. Aby móc dalej prowadzić apostolstwo trzeba było dokonać podziału Polskiej Prowincji według granic przebiegających zaborów. W 1796 uformowała się Prowincja Litewska, która istniała do 1842 r., w
1850 r. erygowano Prowincję Poznańską ( w 1863 r. główną siedzibą Zarządu Prowincji stało się Chełmno, stąd późniejsza nazwa Prowincja Chełmińska), a w
1799 roku utworzono Prowincję Galicyjską. Cesarz Józef II pozwolił istnieć szarytkom ze względu na ich działalność społeczną: charytatywną i wychowawczą.( w 1859 r. przeniesiono Dom Centralny ze Lwowa do Krakowa. Dało to początek nowej nazwie Prowincja Krakowska).
W naszej parafii
Wspólnota Sióstr Miłosierdzia jest częścią naszej parafii od 2005 roku. Klasztor sióstr znajduje się w naszej parafii na ul. Warszawskiej 28. Wspólnota tego zgromadzenia zakonnego liczy obecnie trzy siostry: s. Urszula (przełożona), s. Urszula (zakrystianka) oraz s. Teresa (katechetka).

Każdego dnia Siostry angażują się w życie naszej parafialnej wspólnoty: prowadząc lub angażując się w codzienną modlitwę (szczególnie Koronkę do Bożego Miłosierdzia) przed wieczorną Eucharystią, otaczając opieką osoby ubogie i chore (zgodnie z charyzmatem wincetyńskim), prowadząc działalność apostolską (poprzez katechizację, przygotowanie do I Komunii Świętej i bierzmowania, prowadzenie grup parafialnych: koła biblijnego dla dzieci, "Katechez dla malucha" czy spotkań dla rodzin), dbając o naszą parafialną świątynię.
Siostry Szarytki z relikwiami św. Wincentego
Klasztor Sióstr Szarytek
Kaplica w domu zakonnym
Parafia Rzymskokatolicka pw. świętego Wojciecha, 78-100 Kołobrzeg, ul. św. Wojciecha 7, tel. 0048 94 351 05 15, e-mail: wkolobrzeg@koszalin.opoka.org.pl
Wróć do spisu treści